Purgatoryo

Matagal na pagkakahimbiing

2005-03-08T14:40:00.000-08:00

Minsan na ata akong nabuhay. Minsan ay nakaka-alala ako ng mga bagay na hindi man lang nangyari sa buhay ko o nakakakilala ng taong ni hindi ko pa nakikita kahit kailan. Lagi din akong nanaginip nang isang bagay lang, nasa isang lugar lang ako na puro bahay at hinahanap ko ang sarili kong bahay. Sa aking paghahanap ay nakakasalubong ako ng mga taong naghahanap din ng bahay nila. Minsan sa mga rare moments, nakikita ko at nakikilala ko ang mga taong ito dito sa "Waking World", at katulad ko hinahanap pa rin nila ang balang araw na matatawag nilang "Bahay".

Isang pagninilay kay Kafka

2004-07-22T21:31:00.000-07:00

Nabasa ko ulit kamakailan ang Metamorphosis ni Franz Kafka, nuong unang beses ko itong binasa ay wala akong naintindihan, napaka-novel lang ba ng ideya na ang isang tao ay maging insekto sa loob ng isang gabi.

Ngunit ngayon ay iba na ang pagtingin ko dito. Isa itong puna sa 'nature' ng tao. Isa kasi sa kapuna-punang istilo ni Kafka ay ang pag-employ ng misdirection, tulad sa istorya na pinapakitang si Gregor Samsa ang nagbago ngunit ang totoo ay yung tao sa paligid niya ang totoong nagbago o sumailalim sa 'metamorphosis'. Tulad ng ama niyang laging may ngiting nakasalubong sa kanya ay biglang walang awa siyang binabato ng mansanas, ang kanyang inang mapagmahal ay unti-unting natatakot sa kanya, ang kanyang kapatid na ganap at malaki ang pagtitiwala kay Gregor ay siyang nag-condemn sa kanyang kapatid. Tulad na rin ng maraming tema ni Kafka, si Gregor ay nakahabla at hinushusgahan ng korte ng buhay. Ngunit siya ay natalo ng walang kalaban-laban. Guilty!

Hindi ako naniniwalang ganap ang metamorphosis ni Gregor dahil intact pa rin ang pagkatao niya, maaring iba ang itsura niya ngunit sa mga panahong yun ay lalo siyang naging mapagmahal. Nagkaroon lamang ng boundary o pader dahil sa itsura niya. At sa huling sandali bago siya tuluyang kainin ng katauhang ipis, pinili ng katawan niyang mamatay na lamang kaysa mag-succumb sa pagkaipis niya.

May puna rin ito sa estado ng buhay at burukrasya at ito marahil ang pinakamasakit na aspeto sa istorya. Ipis na nga siya ay gusto pa rin niyang pumasok sa opisina. Anim na taon syang nagtrabahong parang kabayo sa opisinang yun ay parang kriminal ang turing sa kanya ng head clerk. Ang kanyang pamilyang hindi man lang siya kinampihan...

Kakaibang mundo... kakaiba...

Ang una ay ang Salita!

2004-07-21T00:20:00.000-07:00

God in his own Heaven
Bring Enemies to their own hell...

Nanaginip ako kagabi.... Kausap ko si Lourd De Veyra, tinanong niya ako kung ano ang Diyos. Hindi ko talaga nasagot dahil nagising na ako. Pero paggising ko unti-unti kong inisip kung ano ba talaga ang Diyos.

Ang Diyos ay isang konsepto ng Tao kung ano ang masama at mabuti. Maraming sosyedad, sibilisasyon at kultura ang nabuhay dahil sa paniniwala sa ideya ng Diyos. Kumbaga isang isang benchmark ang Diyos isang metro, isang panukat kung gaano tayo kabuti o kasama. Isa itong nararapat at hindi maaring mawala sa lipunan. Tulad ng lagi nating pagtingala sa mas nakakataas sa atin, ang paghingi lagi natin ng Lider.

Umuusbong din ang ideya ng Diyos upang meron tayong paniwalaan at sisihin. Merong pagalitan at hingian. Merong pagdasalan o ipagtabuyan.

Sa madaling salita inherent o necessary ang ideya ng Diyos sa Society. Kaya minsan hindi tanong kung may Diyos ba o wala, dahil laging magkakaroon ng ideyang Diyos, kundi Ano ba Siya? o Bakit?